Ontleend van de werken van Ibn Taymiyyah en Abu Nu’aim

Vertaald door Umm Moes’ab

De Profeet salla allaahu ‘alayhi wa sallam zei over Mu’aadh ibn Jabal: “Waarlijk, wanneer de mensen van kennis voor hun Heer, de Machtige en de Verhevene, zullen staan, zal Mu’aadh een stap voor hun zijn.” [Saheeh ibn Sa’d, Abu Nu’aim, at-Tabaraanee].
Hij, salla allaahu ‘alayhi wa salam, zei ook over Mu’aadh: “…de meestegeleerde van hun (mijn Ummah) over het toegestane en het verbodene is Mu’aadh ibn Jabal…”. [at-Tirmidhee, Ibn Hibbaan, ibn Maajah, al-Bayhaqee, al-Haakim, die het Saheeh hebben verklaard en adh-Dhahabee en al-Albaanee waren het met hem eens.]
Ibn Taymiyyah schrijft in al-Wasiyyah: “verder is een deel van Mu’aadh zijn uitmuntendheid dat de Profeet, salla allaahu ‘alayhi wa salam, hem namens zichzelf naar de mensen van Yemen heeft gestuurd als een prediker, een oproeper, een leraar van het begrijpen van de Deen, een schenker van religieuze oordeelvellingen en een rechter.”

Dit is Mu’aadh, radiya allaahu ta’ala ‘anhu, tegen wie de Profeet, salla allaahu ‘alayhi wa salam ook heeft gezegd: “O Mu’aadh! Bij Allah, waarlijk ik hou van jou.” [Abu Dawud, an-Nasaai, ibn Hibbaan, Abu Nu’aim, Ibn Khuzaymah en al-Haakim, die zijn isnad saheeh hebben verklaard en adh-Dhaabee was het daarmee eens].

Abu Nu’aim heeft sommige uitspraken van Mu’aadh zelf overgeleverd over de uitmuntendheid van kennis, onder die vinden we de volgende:
”Kennis is een geruststellende vriend in tijden van eenzaamheid, het is de beste vriend tijdens het reizen en het is de innerlijke vriend die tegen jou spreekt in jouw privé-leven. Kennis is het herkenbare bewijs voor wat goed is en wat slecht is en het is de positieve kracht die jou zal helpen de beproevingen van steun en van moeilijkheden te boven te staan. Kennis is jou meest krachtige zwaard tegen de vijand, en tenslotte, het is jou meest waardige kledingstuk in het gezelschap van jouw beste vrienden.”

“Door kennis verheft Allah, gezegend is zijn Naam, sommige mensen in ranken Hij maakt hun leiders in rechtschapenheid en voorbeelden in moraliteit. Het bewijs van hun geloof wordt gretig gezocht, men probeert hun opmerkzaam voorbij te streven in goede daden en mensen zullen hun meningen begerig en twijfelachtig zoeken en bekrachtigen. De hemelse engelen zoeken hun gezelschap op en zalven hun met hun vleugels, elk nieuw en verlangend bestaan dat zij passeren smeekt Allaah de Almachtige om hun zonden te vergeven, zelfs de vissen in de oceaan, de dieren van het land en elke vogel of roofdier en trekvogel bidt en smeekt de genade van de Almachtige namens zichzelf. Dit komt doordat kennis de dode harten tot leven wekt en het leidt hun uit de duisternis het licht in en omdat kennis het licht van de innerlijke ogen is die blindheid geneest en het innerlijke zicht hersteld.”

Toen hij geboren werd,had zijn moeder hem naar de profeet(vzmh) gebracht die toen een beetje van zijn speeksel op de baby’s tong had gedaan al voor dat de baby een zuigeling werd. Dat was het begin van een ware vriendschap tussen de twee en een levenslange liefde en toewijding.

Toen Abdoellah de leeftijd van verstandigheid bereikte,(wat overigens opmerkelijk vroeg was) hechte hij zichzelf aan het bedienen van de profeet(vzmh). Hij rende om water voor hem(vzmh) te halen wanneer de profeet (vzmh) zijn rituele wassing voor het gebed wilde verrichten. Tijdens het gebed stond hij vlak achter de profeet(vzmh) en wanneer de profeet(vzmh) ging reizen vergezelde hij hem altijd. Abdoellah werd dus een soort schaduw van de profeet(vzmh); altijd in zijn gezelschap.

In al deze situaties was hij erg aandachtig en alert naar alles wat door de profeet(vzmh) gezegd werd of gedaan. Zijn hart was enthousiast en zijn jonge verstand was puur en rein, hij registreerde de woorden van de profeet(vzmh) met een ongekende capaciteit en met de nauwkeurigheid van een taperecorder. Op deze wijze werd Abdoellah zoals wij hem later zullen kennen als een van de meest geleerde en gerespecteerde metgezellen van de profeet(vzmh). Een metgezel die de moslimnatie van 660 overleveringen van de profeet(vzmh) voorzag die opgenomen werden en geauthentiseerd in de collecties van Boekhari en Moslim.

De profeet(vzmh) had hem zo lief dat hij hem altijd naar zich toe trok en hem vaderlijk op zijn schouders klopte en zei: ” O Allah geef hem kennis en wijsheid van de islam en laat hem zich verdiepen in de mening en interpretaties van geloofskwesties

Abdoellah vertelt: Een keer wilde de profeet(vzmh) woedoe(rituele wassing) verrichten en zoals gewoonlijk haastte ik me om zo snel mogelijk water voor hem(vzmh) te halen. De profeet(vzmh) was erg blij en bij het begin van de salat(gebed) wees hij naar mij dat ik naast hem moest staan bij tijdens het bidden. Echter bleef gedurende het gebed achter hem(vzmh) bidden en toen het gebed eindigde vroeg de profeet(vzmh) mij:” Wat hield jou tegen om niet naast mij te bidden , O Abdoellah?” U bent gewoon te voorbeeldig en te geweldig in mijn ogen om zij aan zij met u gelijk te staan.” Antwoordde ik.

Toen hief de profeet(vzmh) zijn handen naar de hemel en zei:”O Allah, garandeer hem wijsheid” En inderdaad werden de gebeden van de profeet(vzmh) verhoord en Abdoellah bezat wijsheid die ver boven zijn leeftijd was, maar het was wijsheid dat ook verkregen werd door pure toewijding aan het vergaren van kennis tijdens en na het leven van de profeet(vzmh).

Tijdens het leven van profeet(vzmh), miste Abdoellah geen een bijeenkomst en hij onthield alles wat de profeet(vzmh) meteen. Na het overlijden van de profeet(vzmh) bezocht hij zoveel mogelijk metgezellen die langer met de profeet(vzmh) waren, om van ze te leren. Als hij vernam dat iemand een hadeeth(overlevering) van de profeet(vzmh) kende die hij nog niet kende, ging hij meteen naar hem toe om die hadeeth noteren. Hij ging zelfs naar dertig verschillende metgezellen om een zaak te verduidelijken.

Abdoellah beschreef wat hij een keer deed toen hij hoorde dat een metgezel een hadeeth kende die hij niet heeft gehoord: “Ik ging naar hem toe en wachtte voor zijn deur uren lang tot de wind stof op mijn hoofd blies en toen de metgezel eindelijk kwam zei hij: “O neef van de profeet(vzmh) heeft u zolang op mij moeten wachten?als u iemand zond naar mij dan was ik meteen gekomen.” Ik zei toen: “Ik ben degene die jou moet opzoeken omdat kennis gezocht moet worden en kennis komt niet vanzelf naar je toe.” Ik vroeg hem uiteindelijk om de hadeeth en leerde hem meteen.

Het was niet alleen het verzamelen van de ahadeeth wat Abdoellah bezighield. Hij wijdde zichzelf toe aan het vergaren van kennis in allerlei gebieden. Hij bewonderde in het speciaal personen als Zayd ibn Thabit, de notulist van de Koran en de hoofd rechter van Medinah die ook een deskundige was in erfeniswetten en reciteren van de Koran. Als Zayd op reis ging, hield Abdoellah de teugels van zijn kameel en liep voor hem net als een dienaar die zijn meester wil behagen Zayd zei dan tegen hem: “Laat dat toch, O neef van de profeet(vzmh).”

Zo zijn wij bevolen om onze geleerden te behandelen,” antwoordde Abdoellah. “laat me je handen zien”, zei Zayd. Abdoellah strekte zijn handen en Zayd nam zijn handen en kuste die liefdevol en zei: “En zo zijn wij bevolen om met Ahl al-Bayt (leden van het huis des profeets) om te gaan.”

Terwijl Abdoellah’s kennis groeide, groeide ook zijn status. Masrug ibn Ajda zei het volgende over hem: “Telkens wanneer ik Abdoellah za zou ik zeggen: “Hij is de meest knappe man onder ons”. Telkens wanneer hij praatte zou ik zeggen: “Hij is de meest welsprekende man onder ons. Telkens wanneer hij een debat hield, zou ik zeggen: “Hij is de meest geleerde man onder ons.”

De kalifa Omar ibn al-Khattaab zocht vaak zijn raad bij belangrijke zaken die de hele natie aangingen en beschreef hem vaak als :”De jonge volwassene.”

Sad ibn abi Waqqas beschreef hem met deze woorden: “Ik heb nooit iemand gezien die sneller van begrip was en die meer kennis en wijsheid bezat dan Abdoellah ibn Abbaas. Ik zag Omar zijn raad nemen over problematische zaken tijdens de aanwezigheid van veteranen van Badr waaronder Muhadjirien en Ansar zaten. Abdoellah zou dan praten en Omar zou geen woord tegen spreken.”

Al deze kwaliteiten resulteerden in feit dat Abdoellah werd benoemd als “De geleerde van de Oemmah (natie)”

Abdoellah ibn Abbaas was niet tevreden met het bezitten van kennis alleen maar hij voelde zich verplicht om zijn kennis te delen met zij broeders en zusters. Het gevolg was dat zijn huis veranderde in een universiteit. Inderdaad een universiteit in de volle betekenis van het woord met een speciale eigenschap want zijn universiteit kende maar een leraar genaamd Abdoellah ibn Abbaas.

Er was een enthousiaste publiek voor de universiteit van Abdoellah. Een van zijn metgezellen vertelt: “Ik zag mensen voordringen op de wegen die leiden naar het huis van Abdoellah ibn Abbaas tot er helemaal geen plaats meer was binnen zijn huis of zijn plein. Ik ging naar Abdoellah en vertelde hem over de drukte en hij vroeg mij om eerst water voor hem te halen voor woedoe. Hij verrichte woedoe en zat en zei: “ga en zeg tegen ze: “Wie van jullie vragen heeft over tadjwied(articulatie van de Koran) kan binnen komen.”

Ik riep ze en het huis liep vol. Hij beantwoordde de vragen met helderheid en bewijzen en gaf zelfs meer informatie dan de mensen vroegen en toen ie klaar was moest ik degenen roepen die vragen hadden over betekenissen en interpretaties van de koran. En weer werd het huis gevuld. Mensen bleven binnen komen vragen over Fiqh , sharia, erfenis, Arabische taal, dichtkunst en etymologie(oorsprong van woorden en gezegden). Abdoellah werd niet moet en bleef enthousiast in het ontvangen van mensen.”

Op een gegeven moment kwam Abdoellah tijd tekort en ging hij dagen specialiseren voor een aantal exclusieve onderwerpen en werden de dagen van de week gekenmerkt met zijn lezeningen.

Abdoellah had een sterk geheugen en een formidabele intellect. Zijn uitleg was met precisie , helder en logisch. Zijn argumenten waren overtuigend en ondersteunt met pertinente bewijzen uit de koran hadeeth en historische feiten.

Hij zei een keer: “Wanneer ik het belang van een bepaalde vers uit de koran realiseer en achterhaal dan wens ik dat alle mensen wisten wat ik te weten ben gekomen.”

“Wanneer ik hoor dat een islamitische vorst gelijkwaardig handelt en rechtvaardig regeert dan ben ik blij voor hem en bid ik voor hem.

“Wanneer ik hoor dat ergens op de landen der moslims regen is gevallen, vult dat zelfde regenval mijn hart met geluk en blijheid.”

Abdoellah ibn Abbaas was consequent in zijn toewijding. Hij vaste vaak vrijwillig en bad vaak lange nachten. Hij huilde wanneer hij koran las. Wanneer hij verzen reciteerde die met de dood, wederopstanding en straf te maken hadden huilde en snikte hij zo hard dat zijn stem zwaar werd en wegvaagde.

Hij was eenenzeventig jaar toen hij overleed in de rotsachtige stad van Taaif,  radija Allaho anh (Moge Allah met hem tevreden zijn).

De laatste tijd hebben veel mensen het over onze moeder* Aisja (Moge Allah tevreden over haar zijn) die op haar negende trouwde met onze profeet Mohammed (vrede en zegeningen met hem). Het lijkt wel alsof sommigen het als een probleem zien en als iets waarmee ze de islam in diskrediet kunnen brengen. Het is voor de moslims geen probleem, maar onze profeet (VZMH) wordt er steeds op aangesproken alsof hij trouwde met een te jong meisje. Laten we dit gegeven daarom eens met logica bekijken en teruggaan in de tijd om het beter te kunnen begrijpen.

Wie was onze moeder Aisja?
Aisja was de dochter van Aboe Bakr as-Sidieq (Moge Allah tevreden over hen zijn), de beste vriend van de Profeet (VZMH).
Aboe Bakr was een ruimdenkend man die veel gereisd en gestudeerd had, veel wist van de wijsheid van de Arabieren en een autoriteit was op het gebied van Arabische genealogie. Hij was dol op poëzie, en leerde Aisja en haar oudere zuster Asma de mooiste Arabische gedichten en spreekwoorden.
Toen Aisja bij Mohammed (VZMH) kwam wonen, merkte hij dat ze een bekwame leergierige leerling was, vlug van begrip en met een snel, nauwkeurig geheugen. Ze was heel intelligent en ontwikkelde zich al spoedig tot een scherpzinnig geleerde, die vaak met anderen zat te discussiëren. Wanneer ze iemand op argumenten versloeg, glimlachte Mohammed (VZMH) en zei: “Ze is de dochter van Aboe Bakr.”
Aisja werd zo geleerd, dan één van haar tijdgenoten vaak zei dat zij meer wist dan alle vrouwen bij elkaar. Ze kwam vaak samen met de vrouwen en onderwees hen de voorschriften en rituelen van de islam, die de boodschapper haar geleerd had.
Lang na de dood van de Boodschapper (VZMH) en Aboe Bakr was zij een bron van kennis over de beleving van de islam en de woorden van de boodschapper, zowel hetgeen dat betrekking had op vrouwen, als datgene dat betrekking had op mannen. Het is een voorbeeld van goddelijke wijsheid dat ze op zo`n jonge leeftijd naar Mohammed’s (VZMH) huis ging, zoveel in zich opnam, en het op de juiste wijze aan de volgende generatie kon overdragen.

Aisja stond bekend als een zeer intelligente vrouw. Dat was de reden waarom Allah (sobhanahu wa ta’ala) een tekening van haar liet zien aan onze Profeet (VZMH) als zijn toekomstige vrouw. Zij was degene die na de Profeet de Islam doorgaf aan anderen en ze was de eerste persoon die een islamitische school opende. Zo leverde ze ook 174 ahadith (overleveringen van de uitspraken van onze Profeet, VZMH).
Aisja was op haar zevende eerst verloofd met Jubayr ibn Mut`am, hij was geen moslim en zijn ouders haalden hem over om niet met de dochter van Aboe Bakr te trouwen omdat ze bang waren dat zij hem over gingen halen om ook moslim te worden. Daarom werd deze verloving verbroken. (het vers dat moslima`s verbood met een niet-moslim te trouwen was nog niet geopenbaard). Niet veel later was ze verloofd met de Boodschapper van Allah (VZMH).

Zijn de zeden en gewoonten van nu dezelfden als die van vroeger?
Het was een ander tijdperk met andere begrippen, andere zeden en andere leefgewoonten.
In die tijd was het normaal dat meisjes zo jong trouwden, omdat ze in die leeftijd al puber werden. Niemand heeft commentaar op Jubayr ibn Mut`am die eerder met Aisja verloofd was.
Bijna alle meisjes in dat tijdperk trouwden op die leeftijd. En dat was niet alleen bij de Arabieren, maar ook bij de Joden gebruikelijk.
Huyay ibn Akhtab was een joodse man. Zijn dochter Safiya (later ook de vrouw van onze Profeet, VZMH ) was eerst getrouwd met een joodse man. Zij was tijdens haar eerste huwelijk 10 jaar oud. Ook in Europa trouwden meisjes zeer jong. Het was dus normaal in die tijd.

Begrippen in een samenleving kunnen veranderen maar soms is het verschil niet zo groot. Hier in het Westen, waar commentaar wordt gegeven op onze moeder Aisja (Moge Allah tevreden over haar zijn), trouwen meisjes niet jong, ze trouwen in de leeftijd van ongeveer 23 jaar en soms veel ouder. Maar als een meisje puber wordt dan heeft ze al haar eerste vriendje en wordt ze op die leeftijd vaak al ontmaagd.
Lees het maar in de jongeren tijdschriften. Jongeren krijgen het advies, dat als je nog niet menstrueert je beter een condoom kunt gebruiken, omdat je niet weet wanneer je eerste menstruatie is en daarom zwanger kunt worden. Wat houdt dit dan in? Dat al vóór de pubertijd een meisje met een jongen naar bed gaat? En hoe wordt hier over gedacht? Er wordt gezegd dat het de vrijheid van de jongeren is, zolang ze het maar veilig doen. Waarom word er niet als advies gegeven ‘je bent te jong’? Ze vinden dat een meisje zelf wel weet wanneer ze er aan toe is en in die leeftijd is ze er oud genoeg voor.

De veranderende samenleving
De cultuur en ideeën van de samenleving veranderen. Zo’n veertig jaar geleden bijvoorbeeld, trouwden de meeste meisjes toen ze 18 of 19 waren. Als je vijfentwintig was en nog niet getrouwd, zei iedereen dat het een probleemgeval was. Maar tegenwoordig trouwen de meeste meisjes pas als ze 25 of 30 jaar oud zijn.
Als je nu op je 18e of 19e leeftijd trouwt zegt iedereen: “Wie trouwt er nu zo jong?” En we spreken hier nog maar over een verschil van opvattingen van slechts veertig jaar geleden, hoe groot zou deze dan zijn in vergelijking met 1400 jaar geleden.
Er word dan ook op het huwelijk van onze moeder Aisja alleen nog maar sinds de laatste 60 jaar commentaar op gegeven. Voor die tijd zei niemand hier iets over omdat het normaal was.

De tweede Kalief Omar ibn al-Khattab zei dat je met de tijd mee moest gaan zonder dat het tegen onze godsdienst is. Daarom kunnen meisjes van deze tijd op oudere leeftijd trouwen en gewoon doorstuderen. Het werven van kennis is zelfs belangrijk in de godsdienst.
De Profeet (vzmh) verklaarde het volgende: “Het verwerven van kennis is voor de moslim verplicht, man of vrouw.” en “Zoek naar kennis ook al is het in China.”

Was onze moeder Aisja te jong?
Je kunt onze moeder Aisja vergelijken met een twaalf of dertien jarige meisje in Europa. Waarom? Het is wetenschappelijk bekeken, namelijk zo:
In warme landen is het bekend dat meisjes eerder puber worden dan in koudere landen. (En ook in warmere landen komen ze eerder in de overgang). In de mediterrane landen worden meisjes op hun negende of tiende puber, in Europese landen worden ze op hun twaalfde of dertiende puber en in landen als Siberië worden meisjes op hun vijftiende of zestiende puber. Als je een meisje van negen in een warm land vergelijkt met een meisje van negen in een koud land zie je veel verschil, ze zijn niet met elkaar te vergelijken.

Het klimaat heeft veel invloed op onze bouw. Ook al zou je er niet heel veel van zien met het blote oog. Wetenschappelijk onderzoek heeft bevestigd dat er een verschil is tussen meisjes die nog niet de pubertijd hebben bereikt en meisjes die dat wel hebben bereikt. De pubertijd is niet alleen een lichamelijke verandering maar ook een geestelijke. De pubertijd is de periode waarin een kind een volwassen persoon wordt.

De moeder van de moslims Aisja was dus op haar negende een jonge vrouw. Ze was een complete vrouw met alle vrouwelijke gevoelens.
Hoe wordt er in Europa gedacht over twaalf jarigen?
In Europa is een meisje van twaalf iemand die al een vriendje heeft en sommigen worden al ontmaagd op die leeftijd. In Europa is dit geen probleem het wordt immers vrijheid genoemd.

Een Engelse onderzoeker schreef:
“Aisja was op haar negende een volgroeide vrouw. De snelle ontwikkeling waarmee de Arabische vrouwen volgroeien is dezelfde die ook een vroegere overgang veroorzaakt.

Maar dit huwelijk heeft veel onderzoekers bezig gehouden. Ze keken ernaar vanuit de samenleving van nu. Dit huwelijk op jonge leeftijd was een Aziatische gewoonte. En de onderzoekers vergaten, dat deze gewoonte tot op de dag van vandaag nog steeds toegepast wordt in Afrika en Azië. In Spanje en in Portugal was het zelfs ook nog een korte tijd gebruikelijk.
En ook in de westerse wereld is het niet vreemd, in bepaalde bergachtige plaatsen in de USA wordt het dit gebruik nog steeds toegepast”.

Wij schamen ons niet voor ons geloof. Zelfs een Engelse onderzoeker durfde dit te zeggen.

Het leeftijdsverschil
Leeftijdsverschil is geen probleem wanneer beide partners van elkaar houden. Zo zijn er ook tegenwoordig mensen die trouwen met iemand die veel ouder of jonger is.
Het is dus duidelijk dat mensen zulke dingen zeggen alleen om onze Profeet (VZMH) zwart te maken en te beledigen.

—-

* Wij, de moslims, noemen de vrouwen van onze geliefde Profeet (VZMH) onze moeders.